الـفبای زبان بلوچی

شعری ازعبدالناصر پسند

مَــنا اڗڃنـْتــَگ پَه گــُلـئ دۏستـِیـا  غمَئ  تـۏکـا

* نـَگـیشّان انـْگــَت چَما جیڗَه هانـِیَـئ جنـْجالاں

وفائـی  درچْک چـیـا بارڃن لیمـّران بیتـَّگ    

من نالـَگایان که من دِرچْکئ سِسْـتـَگڃن ̈طالان

وفا کسـِڃ که بــِکــَنـْت پـَر کِـساس ، جفا هَـن پَه حدّ   

      نـَبـُرّی مهرَئ چـِنالا کــَسِـڃ چه هـُنـْـڌالان

بـَرڃ یـڃ دوْرا گــَل  یک کــَسـِڃ بـَرڃ غمگین       

   نــَزانـْت کــَسِڃ اِدا دنیایَـئ پَـنـْڌل و چالان

نـَـبیتّ نڃـکڃـن کــَسا عُمْر و بد نـَرَوْت زیتــّـا       

   شـُتــَنـْت قــُمْری و شادِه کــُتــَگ هَما ڌالان

نــَکــُت وفا اِدا زَرّا پَه هِچ کــَسـا گــِنــْدَئ     

که باز چَـمّ پَـدا کۏرنــْتّ په آتـْکــَگڃن مالان

چَکــَرّ و بالی کپۏدَر بــِـدَئ مَنـا مِسْتاگ   

   وفائـَی نِـهـْرْ شـُتــَگ بــُرْزا بیا بــِدَئ حالان

نــَزانان بارڃن گــَنـۏکِـن  یــڃ  ساریـا سارَت   

        یــڃ ناصری لبــْزانــَـنــْتّ گۏن بـڃ سـَرڃن گالان

شعری ازمحمد سلیم پسند دبیر زبان انگلیسی:        

کجاهِـنـْت حمّل و جیّند و چاکر و گــُوَهْرام           

       بــِچارَنــْت تا وَتی اۏبادَگانی احوالان

کجا شتــَنـْتّ هَما شـَهْباز و تڃز پـَرڃن شاهین    

        که زندگی کــُتــَگ آشۏب چــ̈طک و ڌالاں

منــامَئ هَـمْـبَلـئ سُـسْتِڃن رَواجان  اۏلڃـنـْتـَگ   

          اگــَه نه دل مَنی لۏ̈طــیـتّ کِه پَـچ بـِکــَنـْتّ بالان

کــَدیمّی دُژْمُنـان جـَه بیار و دۏستان تیمّار        

          پـَه زردَئ شــینا مَـزیر چۏ روانــَئ اۏبالان

بلۏچان گـُوَشـْتـَگ که تیّ دست پَه هَـرا نــَرَســیتّ     

گــَریـبـڃن کــُرّگــَئ واسْتــا هـَـن چــِسْت مَـکــَن نالان

کـُلـَئ سَـباهـَئ سمینــا تــَرا چَه حالِـڃ داتْ         

      گــُشـیتّ یڃ حالِـڃ که سرحال کــَـنــْتّ نه سرحالان

والبته مولوی روانبدپیشـِّنی هم در باهوکلات متولد شد

یادی از ایشان:

رسم الخط هاشمی چو دیدم / بیزار شدم از این رسامت

 تحریف لغت نموده حتی / در اسم علم که شد علامت

 گر خدمت قوم این شد ای وای / بر وضع بلوچی از وخامت

 فردا که همی دهند تا حال / بر وضع فجیع خود ادامت