الـفبای زبان بلوچی

شعیب جمالزهی خاشی مدیر وبلاگ دانشجویان خاشی

مولوی روانـْـبُد پیشـِّـنی

تولـّد: 1305 هـ . ش عُمْر : 63 سال

* وَشّـڃـن وطنْ مَئ مَکُّران

دائم   بِباتـَئ  کامـــــران

* آباد وسبزومَـــــــــــیْزَرَان

هروَه تـَهی نامـــــا  گِـــــران

* تیّ  دِلـْجَمِڃـن گـَـ̈طـّ  و گَــَـران

گَپّاجَـنـَنْتّ گـۏن جَمْبَــــران

* دِرّ و سَیادی سَنْـــــــــگران

 تیّ  کَــلـَّـگ ومَئ آپْسَـــــــران

«تیّ  کوچَّـگ ومَـئ  کـَهْچَــــــران

 جُـگـْــــــروکــَلڃرکـۏنـَـــــــران

شیرن تِرَنْتْ چَه شَکـَّـــــران

وۏشَــگ چِنـَـنْـتّ کِــرّ و گُـــوَران

* انسان ومرغ و رَسْـــــتَـــران

پـۏنْــچِـن چـۏ مـۏرا سُـرْسُرْان

* ناچی گـۏنْ سَــوْت و زَیْــمُــران

لُـنْـجـڃـن، تَــیـاب وبَــنـــدران

«بـۏجی گـۏنْ لـۏهـڃـنْ  نَـنْــگَران

ڌاچی گـۏن بـِڃ  گـُوَمْسِـڃـن جُـڗان

«سانـْـڌ  چـۏ هَـمـا جــانـــاوَران

«تـــیّ مــهـربــانِــڃـن مادران

شیــردَیَـنْـتْ شِــڃـرگـُـلـّـُـڗان            

« ای مَـــکُّران ای مَـــــکُّران

تی مَــ̈ط نَـهِنْـتّ مازندران

* وصفِت کَـنان دانْ دَمْ بَران

هِجْبَه مَباتـَئ لیمُّــــــران

* دنیاهَـئ کـهْـرڃـن سُرْسُران

گَردونـَئ  گَــَـشْت وچَـکَّـران

 * محتاج مَباتـَـئ هِچْبَران

جی مَئ وَطن مُلـْـکِ کهن

* هَـنْـچـۏ کِه ساهْ اَ نْدر بدن!

تیّ پاریگِـڃـن  وَرْنـا کـُـجَـن؟

* دریا دِلِـڃــن لشکرشِکَـــــن

« کـۏهی پلنگ وکَــــــــــرْ گَدن

شـَـیْر چه سَیَدزَهورْشا هاشمی

وفات: 1356 هـ . ش

پَـرُشـْتـَگان زارْ جـَتـَگ

دۏشـی هاوَندَیْ دَرا  پَرُشـْتـَگاں زار جَـتـَگ

که تـُرْسڃـن تِرانگـیـّا‏ واهـَگــَئ اَمْـبـارْ جـَتـَگ

یارُکا شـالْ پَه بَـڌا کــُت و کــَمّڃ ساری کـُتـَگ

کـَیا شهر پَنـْجگور و کـَیا تــُربَـتـَئ بازارْجَتـَگ

نِیـادیــَّـنـْتّ لـَجّ اَگـان ، اَلـّما دلـرنـج نـَبـنـْـت

وَتی باریگــا شما گِـس؛ گِسـَئ آوارْ جَـتــَگ

پُلـّڃـن پردا ، پَـدا بـڃ  تانـْسَـرڃـن زِنـْدَئ بیگار

ما وَ امْرۏزا  گِهـڃـن واهَـگـَیْ بیگار جَتـَگ

هـــار و هـیــرّۏپ نـَمـَلـّـنـْتّ رَگـامـی پَـرْمـّن

کـَد گِرۏکان پَه گـُلڃن مۏسم و جۏهار جَتـَگ

یـڃ بَدڃـن هار یـڃ بَـدْ جاوَڗڃـن هـیرّۏپ گـُوَزیتّ

انگرڃـن تـُرۏنـْگلان سـَد بَر چُــشڃن ̈طاپـار جَـتگ

بـڃ اُمِـڃـتڃـن سَیـَدیْ اۏسـْت زبْــرهڃـن رۏچـــا

لُنج و کترڃـن شپـان سِـرتگـڃـن آوارْ جَـتـگ

بمبئی – 17 آپریل 1969

خاش ایران کوچک

شعری از شعیب عزیز

من کـَنان حَمْد و ستایش آ هُدای مهربان

آ که حفظی کـُه یڃ ڌگارا شَه بلای یڃ زمان

آ که دا خرّمی ڌگارا پَه بلۏچ شهسُوار

آ که مُلک دادشاها کـُرْتی شَه پُلان بهار

من گـُشان تعریف خُواش و یڃ ملک حافظان

مُلـْکِ جیهَنـْد و بلۏچی آ سِیاد و وارثان

آ کِه یڃ مُلکا حفاظت کـَنـْتّ شَه ظلم ظالمان

آ که وَشْنامی کـُه تمامِڃن یڃ مُلـْک مردمان

شهر خُواش هسْـتـَن نماد هن چۏ کۏها استوار

هن چۏ پلان انار و هَن چۏ برنج شاله زار

چۏ به سِنـْگان رَوَئ گِنـْدَئ تـَه باگان هَنار

گِنـْدُکان پَهَْکان بَرَنـْت شَه یڃ مُلـْکا یادگار

مَهْد علم و دانش هستِن مئ وطن یڃرنـْدگان

آ که داری رۏدِڃ پُرْ آپ و مَچ کـَدَگان

جاه شـَـیْر و شاعران هستِن تمِندان مَزار

آ که هَسْتِن پُر تمدّن ؛ تـَلاران وسِنـْگ نِگار

نام یڃران گـُونـْڌڃن هستن خُواش تفتان تلار

هر چڃ مِڃوَگ تـَه بلۏ̈طـَئ داری یڃ شَهْروڌگار