الـفبای زبان بلوچی

ابتدا اشعاری از شاعران ؛ وبلاگ نویسان جوان و

معاصربلوچ استاد آبیار واستاد جمالزهی

ارسان منی/

شهبـڃک آبیار

رۏ زَردیْ  تـَهـنا نشتـَگـَن

مَـرگـَیْ هَـیالان  زُرتـَگـَن

پـِڃشی هَـما زهـر و تـَران

ارسُـن په  چَـمّان آتکـَگـَن

مَجگ و سَرُن  مۏرڃنتگن

رۏچ  و حِسـابانی مُجـان

سَـری مـودانـُن کۏتکـَگن

حۏن وارسُـن مه جُشتگن

چه هَر گوَرا سررتکـَگـَن

بازڃـن گـَمان و گرڃـوگان

چـِـ̈ط ّ و سَـرُن  مَـنـتـَگـَن

جَـوْهَـر رَگانی  بَدْتـَگـَنت

تـابـی چه  پـادان گـِپتـَگن

زۏر نـَزورَنت  دست منی

پـِـنـْچـان جـانـا   سِـنـدگـَن

الله  مَـنـی   سُبحـان  مَـنی

مَـعـبود تـَیَـه مَـن  بَـنـدگـَن

یـَکی  تـَرا  زڃـبـدار کـَنت

جُـمله  تـَمامـڃـن  گـِنـدَگـَن

یَـکی لازُم  سۏچیت  مَـنا

پُـپ و جِگـر مه گـِرَدَگـَن

شَهبڃک په تـو  دیوانـَگـِن

تـَهی   حُکـما نا  زنـدَگـِن

چهبار،26/08/91شمسی

 شعر دوم از شعیب جمالزهی

مدیر وبلاگ دانشجویان بلوچ خاشی:

بلۏچان کشورانی جَمَّرانـَنـْتّ

نگه دارۏک کـُلـِّڃن سنگرانـَـنـْتّ

بلۏچ یار کـُلـِّڃن سرورانِنـْتّ

گـُلڃن نامی کتاب و دَپْـترانِـنـْت

بلۏچان شڃرَه مَردڃن مردمانـَنـْت

که هر وَکـْـتـْا پَردُژْمُنان کـَهّارَنـْتّ

بلۏچان مردُمانڃ کـَهْرَمانـَنـْتّ

پـِتـَئ مُلـْکـَئ سَرا هَنـْچۏ تـَلارَنـْتّ

بلۏچان زۏرآوَرڃن مردمانـَنـْت

بلۏچان سنگر، پرۏشَنـْت؛ دُژْمُنانی

مَیارْجَلـَّنـْتّ کـُلـِّڃن مردمانی

کِه گـَلڃـنـَنْتّ انگرڃزو فرماندهانا

 دیَـنـْتْ  آوانْ وَتی کـُلـّڃن جان و مالا

بلۏچان مَزَنْ دادشاهَئ نواسَگانـَـنـْتّ

جیهَنـْد و میر کـَـنـْـبَر آوانی پیرُکانـَنـْتّ

بلۏچان مردمانڃ مهمانْ نـَوازَنـْتّ

دلانِش ̈طوه و گِسانِش وَشّڃن ڌگارَنـْتّ

بلۏچان مردمانڃ مهربانـَنـْتّ

بَلِه مُچْ دُژْمُنْ هَن شَه آوانْ در هراسَنْتّ

بلۏچَـئ زالْ و بۏلانْ شڃرَه زالـَنـْتّ

بَلِه مۏمِن شَه نامحرم  هَنْ جداوَنـْتّ

بلۏچی زال و بۏلان هَسْـتـَنْ هنرمند

وَتی پُچّانا وَت دۏچَنـْتّ گۏن هم گوارَنْت

بلۏچانی وارثان هَنْ اهلِ کارَنـْتّ

وَتی خَرْجا هَنْ وَتْ در یارَنْتّ

بلۏچی مَردمان جُوانڃن سَنْگـَتانـَنـْتّ

بَله اپْسۏس شَه همدِگه کـَـمِّـڃ جداوَنـْت

بلۏچی جوانان جوانڃن سَنْگـَتانـَنـْتّ

بله حیف که لـَهْتِڃ اعتماد  نفسانی ندارَنـْت

بلۏچان با استعدادڃن مردمانـَنـْت

بله کاش  سَبَکـّانا هَن بَوانـَنـْتّ

بلۏچان چۏ کۏها اُستوارَنـْت

پتـَئ مُلـْکـَئ سَرا آوان شڃرومزارَنتّ

بلۏچان سنگر، پرۏشَنـْت؛ دُژْمُنانی

آ/ā/:  آن ،او  جمله: آ شُت ،آ پَس

سَهْرڃنَگ:  /sahrëhnag/  آرام و ساكت كردن

كسي كه مي گريد

اَناگه :/anāgah / ناگهان

آرْت :/ārt / آرد جمله : برو آرْت بيار

اِشْتاپ:/ eštāp/ عجله جمله : اِشْتاپي كُه

آباد:/ ābād /  سرسبز، آباد

اَرَّگ :/ arrag/ ارهّ جمله : ارّگا بُرِّتهَ

كُكُّر:/kokkor/مرغ ماده

كُرۏس:/koröws /خروس (اس)   

پِنْجرو:/penǰorū/ قفسه مرغ،قفس

كراركرار:/karār karār/ آهسته آهسته ، يواش

شَڃكِـن :/šëhken/ با آن خمير به تنور مي زنند

پُلّ:/poll/ گل, شكوفه گل

اِزّت :/ezzat/ عزّت ، اسم مرد

پيشّ:/ pīšš / برگ درخت خرما يا درختچهٴ داز

زَرّ:/zarr / پول جمله : شُتَه زرّ كاري

سڃربَنْت :/sëhr bant / سير مي شوند

آريگ :/ārīg/  لثهّ  جمله :آريگي سُهْرَن

تاوان :/  tāvān/ خسارت

جمله: تاواني دا

 لۏ̈طگ/löwŤag / خواستن

آش:/ āš/ دندانهاي بزرگ آخر جمله:آشي دَركُه

هَنْكڃن:/ hankëhn/ محدوده، جايي براي آب كشي

جمله:مَيْح هَنْكڃنا آتْكه

كاپَر:/ kāpar/ چيزي شبيه آلاچيق و اتاق درباز

رۏدَرات:/ röwdarāt/ مشرق، محل طلوع آفتاب

̈طڃل :/ Ťëhl/ روغن سرجمله ، ̈طڃلي سَرا مُشْت

مَزنڃـن:/mazanëhn / بزرگ جمله: مزنڃن دِرَچْك

كِبْلَه :/keblah/ غرب، مغرب، قبله   جمله: كِبله كُجُنْگِرِن؟

وُۏدا:/ vöwdā/ آنجا  جمله: وُۏدانِشْتَه

آبادي :/ ābādī/ سبزه زار ،روستا

پَزّۏر:/ pazzöwr/ چاق در مورد حيوان به كار مي رود

اَپْتار: /aptār/ كفتار

پُز:/ poz/ تكبّر،كبر، غرور جمله: پُز دَيَگـَـيْن

دَسْماز:/ dasmāz/ وضو

دَزْماز:/ dazmāz/ وضو

جمله: دَزْماز گِرَگـَـيْن

مان بيتّ:/ mānbītt/ داخل شد ، وارد شد